| کد مقاله:
1404 |
منبع :
مدیر فنی سايت مراغه |
  |
| تاریخ ثبت:
۱۴ اسفند ۱۳۸۴ |
تعداد بازدید:
412 |
|
قرآن در مثنوی معنوی 2
جسم خاک از عشق بر افلاک شد کوه در رقص آمد وچالاک شد
عشق جان طور آمد عاشقا طور مست وخر موسی صعقا
آیه کریمه : فلما تجلی ربه للجبل جعله دکاوخر موسی صعقا
ترجمه : هنگا میکه خدای موسی به کوه جلوه کرد شکافته شد و موسی فریاد زنان بر زمین افتاد ( اعراف آیه 143 )
آری روشنائی جمال وجلالت ربوبی خداوندی آنچنان آدمی را خیره ساخته که تو گوئی خویشتنی وجود نداشته در خلقت . بلی آدمی وقتی جمال جبروتی زلجلال والکرام را می بیند شایسته است محو ذاتش شود کما اینکه مـولا عـلـي ( ع ) شیفته جلال وجمال حضرت حق بود
گر خداخواهد نگفتند از بطر پس خدا بنمود شان عجز بشر
آیه کریمه : ولا تقولن لشی انی فاعل ذالک غدا الاان یشاء ا...
ترجمه : هر گز مگوئید فرداآن کاررا خواهم کرد مگر اینکه بگوئید اگر خدا بخواهد ( سوره کهف آیه 23 )
آنکه دلم خواست نه آن می شود آنکه خدا ست همان می شود
بقول حضرت امیر به هر چیز قصد کردم دیدم فوق خواسته من خواستی هست
مقصود از تکیه این نیست که بنشینیم و بگویم .خدا تمام علوم را می آورد و در ذهن آدمی جا میدهد بدون اینکه زحمتی کشیده باشیم . یا تمام وسائل زندگانی بشری را فراهم خواهد فرمود آن هم بدون سعی وکوشش و مجاهدت . بلی سرشته تمام امور به دست توانای اوست و همه موجودات پدیده ها از آن مقام ربوبی برای وجود خود کمک میگرند .
کای کمینه بخششت ملک جهان من چه گویم چون تو میدانی نهان
آیه کریمه : یعلم خا ئنته الا عین وما تخفی الصدور
ترجمه : او دقیقترین انحراف چشم وآنکه درلا بلاای روان انسانی مخفی است میداند ( سوره مبارکه غافر آیه19 )
ای همیشه حاجت ما را پناه بار دیگر ما غلط کردیم راه
واینک ای بشر . گفتگو کن گفتکو کن گفتگو جستجو کن جستجو کن جستجو
آیه کریمه : الذین کرون الله قیاما وقعودا وعلی جنو بهم و یتفکرون فی خلق السماوات والارض ربنا ما خلقت هذا باطلا سبحانک فقنا عذاب النار .
ترجمه : خردمندان کسانی هستند که خدارا در حال ایستادن ونشستن و به پهلودراز کشیدن ذکر میکنند .آنان در آفرینش آسمانها و زمین بتفکر می پردازند و میگویند . پاکیزه پروردگار را این جهان با این عظمت را باطل و بیهوده نیافریداهی. مارا از عذاب آتش رهائی بخش . ( آیه آل عمران 191 )
مائدهاز آسمان در میرسید در میان قوم موسی چند کس
بی شری وبیع وبی گفت شنید بی ادب گفتند کو سیر و عدس
آیه کریمه : واذ قلتم یا موسی لن نصبر علی طعام واحد فارع لناربک یخرج لنا مما تحثبت الارض من بقلها وقثائها وفومها وعد سها و بصلها قال اتستبد لو ن الذی هواد نی بالذی هو خیر اهبطوا مصرافان لکم ما سالتم وضریت علیهم الذ له والمسکنته و باوا بغضب من الله ذلک بانهم کانو ا یکفرون بآیات الله ویقنتلون النبیین بغیر الحق ذلک بما عصوا وکانوا یعتدون
ترجمه : شما ای بنی اسرائیل هنگامیکه بموسی گفتید ما نمیتوانیم بیک طعام اکتفا کنیم از خدای خود بخواه برای ما از آنچه که زمین میرویاند از سبزیجات وخیار یا میوه زمینی که شبیه بخیار است ونخود یا هرحبو باتی که میتوان از آن خمیر کرد ونان سا خت وعدس وپیاز بیرون آورد . موسی گفت آیاشما آنچه را که خداوند بجهت مصلحت نهانی برای شما خیر دیده فرستاده است . میخواهید تبدیل کنید بچیزیکه دلخواه شماست اکنون که نمیخواهید مطابق خواست خدا رفتار کنید وارد شوید به مصر . ( بقره آیه 61 )
احتمال میرود که مقصود از مصر همان جایگاه فرعون بوده باشد . در نتیجه منظور حضرت موسی این بوده است که حال که بگفته من عمل نمیکنید باز بروید بهمان بیچار گیهای پیشین مبتلا شوید . بعضی احتمال میدهند که مقصود از مصر بیت المقدس بوده باشد .یعنی موسی میفرماید وارد شوید به بیت المقدس هرچه بخواهید در آنجا آماده خواهد شد با این بنی اسرائیل بجهت کشتن پیامبران ونافرمانی های بیجا خواری و مسکنت تثبیت شد و غضب خداوندی رابر خود ارجاع نمودند زیرا آنان بآیات خداوند کفر میورزیدند و پیامبران را بدون حق می کشتند . این کیفر برای معصیت آنان بود که تجاوزکاران بودند . مقصود از طعام واحد در این آیه من وسلوی است من عبارت از هر گونه ماده ایست که از ساقه های درخت در می آید آغاز آن مانند عسل و سپس بشکل صمغ در می آید سلوی بمعنای عسل است و بمعنای پرنده ایست که گوشتش لزیذ می باشد . اینکه دو ماده غذائی را طعام گفته است دو احتمال میرود . یکی یکنواخت بودن آن و دوم اینکه هر یک از آن دو غذا را یک روز میخوردند .
منقطع شد نان وخوان از آسمان ماند رنج زرع و بیل وراسمان
باز عیسی چون شفاعت کرد حق خوان فرستاد و غنیمت بر طبق
مائده از آسمان شد عائده چونکه انزل علینا مائده
باز گستاخان ادب بگذاشتند چون گدایان زلها بر داشتند
کرد عیسی لاب ایشان را که این دائمست و کم نگردد از زمین
بد گمان کردن و حرص آوری کفر باشد نزد خوان مهتری
آیه کریمه : قال عیسی بن مریم اللهم ربنا انزل علینا مائده من السماء تکون لنا عیه الاولناو آخرنا وآیه منک وارزقنا وانت خیر الرازقین
ترجمه : عیسی بن مریم گفت : خداوندا ای پروردگارما برای ما خوانی ازآسمان بفرست تا عیدی برای اول وآخرما بوده باشد تابرما وآیندگان نشانه ای بوده باشد از جانب تو . روزی بما عطا فرما که تو بهترین روزی دهندگانی .خداوند مائده را فرستاد باز بنی اسرائیل کفران ورزیدند ( مائده آیه 114 )
|
مذهبي 
