|
قــرآن در مـثـنـوي مـعـنـوي 1 |
| کد مقاله:
1403 |
منبع :
مدیر فنی سايت مراغه |
  |
| تاریخ ثبت:
۱۴ اسفند ۱۳۸۴ |
تعداد بازدید:
380 |
|
قــرآن در مـثـنـوي مـعـنـوي 1
قــرآن در مـثـنـوي مـعـنـوي
بنام خالق زیبایها
خداوندگارا مي خواهم سخني چند با تو پايان ناپذير از روي اخلاص بگويم خالقا روشنائي جمال و جلالت آنچنان آدمي را خيره ساخته كه تو گوئي خويشتني وجود نداشته در خلقت . آري آدمي وقتي جمال جبروتي ذوالجلال و الاكرام را مي بيند شايسته است محو ذاتش شود .
قران در مثنوي معنوي جلال الدين محمد بلخي
استاد علامه محمد تقي جعفري مي فرمود : مثنوي اقيانوسي است بس شگرف كه طول قرون و اعصار مورد توجه جدي متفكران و حقيقت جويان بوده است .
لذا ما نيز از اين اقيانوس اشعاري را كه جلال الدين از كتاب آسماني اقتباس فرموده براي تكاپوگران در قلمرو شخصيت آدمي قطره اي انتخاب نموديم .
جلال الدين به سال 604 هجري در ششم ربيع الاول در بلخ ديده به جهان گشود . و از آن اوان جواني به تاديب نفس خود پرداخت و انقلاب روحي جلال الدين معلول همان ملاقات او با شمس تبريزي بود . او در سال 672 هجري در قونيه وفات يافت و در همان جا مدفون گرديد . جلال الدين محمد بلخي در اشعار مثنوي معنوي كه از شش دفتر تشكيل يافته حدود هزاروهشتصد آيه را مورد استشهاد و تفسير قرار داده است .
آنکه در بیش رو دارید گذریست بر آیات کریمه حق تعالی بر لا به لای سخن مثنوی معنوی به زبان جلال الدین محمد بلخی تقدیمی است بر تکاپو اندیشمندان نیک اندیش باشد که در نظر آيد .
محرم این هوش جز بیهوش نیست مرزبان رامشتری جز گوش نیست
المو عظه اذا خرج من القلب دخل فی القب واذا خرج من السان لم یتجاوز الاذان
هنگامیکه موعظه از دل برمی آید بر دل می نشیند وهنگامیکه فقط از زبان برآید از گوشها تجاوز نمی کند
كمترين درگاه حضرت دوست سيد حمزه اسحقي سردرودي
|
مذهبي 
