کد مقاله: 1008	منبع : بخش فرهنگي وب سايت مراغه
تاریخ ثبت: ۲۴ آذر ۱۳۸۴	تعداد بازدید: 853
رتبه بندي توسط كاربر : هنوز هیچ امتیازی داده نشده است.    تعداد آرا :0     عالی خیلی خوب خوب متوسط ضعیف

باسمه تعالي

سوره "الانسان"

اين سوره هفتاد و ششمين سوره قرآن در ترتيب مصحف موجود و نود و ششمين سوره به ترتيب نزول است. سي و يک آيه، 240 واژه و 1054 حرف دارد.

اين سوره از آن رو "انسان" خوانده شده که در آغاز آن از خلقت انسان سخن رفته است. اسم هاي ديگري که بر آن اطلاق کرده اند عبارتست از: هل اتي علي الانسان، هل اتي، دهر، امشاج و ابرار.

در مسئله مکان نزول سوره، ميان علما اختلاف نظر است. بعضي آن را در شمار سوره هاي مدني و برخي آن را از جمله سوره هاي مکي دانسته اند و گروهي قائل به تفصيل شده و مي گويند بخشي از آن در مدينه و قسمت ديگر در مکه نازل شده است. علامه طباطبايي مي گويد: اين سوره به شهادت سياقي که دارد، همه و يا حداقل 12 آيه نخست آن در مدينه نازل گشته است.

در آغاز اين سوره سخن از آفرينش انسان و مجهز نمودن او به نيروي شنوايي و بينايي و هدايت وي به صراط مستقيم است. آنگاه انسان ها را به دو گروه شاکر و کفور تقسيم مي کند و پاداش گروه اول و جزاي دسته دوم را ذکر مي فرمايد. پس از آن به بيان اعمال ابرار، وصف ثواب آنان نزد خدا و نزول قرآن از جانب خدا مي پردازد و آنگاه پيامبر خود را به صبر، ياد خدا و عبادت در شب امر مي کند.

سوره، با بيان اين نکته که قرآن تذکره و پندي است براي همه مردم و با فراخواندن به ايمان و عمل بدانچه در قرآنست، ختم مي شود.

مفسران شيعه و اهل سنت گفته اند که مراد از ابرار مذکور در آيه، که به نذر خود وفا مي کنند و افطار خود را در سه شب متوالي به مسکين، يتيم و اسير مي بخشند، حضرت علي (ع) حضرت زهرا (س) و حسنين – عليهما السلام – هستند.

سوره "غافر"

سوره غافر چهلمين سوره قرآن و در نزول، شصتمين سوره است. از آن رو به غافر نامبردار است که اين واژه در آن ذکر شده است. عناوين ديگر سوره عبارتست از: مؤمن (به سبب ذکر داستان مؤمن آل فرعون در آن) طول و حم اولي (زيرا اولين سوره از هفت سوره اي است که با حم آغاز شده و به حواميم معروفند) .

اين سوره 85 آيه، 1199 واژه و 4780 حرف دارد. در مکه نازل شده ولي بعضي، آيات 56 و 57 را استثناء کرده اند.

روح جاري در پيکره اين سوره، پيکار ميان حق و باطل، ايمان و کفر، دعوت و تکذيب آن و مسأله بلند پروازيها و تکبر و استبداد نا به حق در زمين و نتيجه آن، يعني: ابتلا به کيفر الهي، است. اين سوره صولت ستمکاران و طاغوتي ها را با ذکر عذابي که امتهاي گذشته به علت تکذيب حق بدان مبتلا گشتند، درهم مي شکند. آنگاه با ارائه بخشهايي از داستان موسي با فرعون، هامان و قارون، موضع طغيانگران را در برابر دعوت حق به تصوير مي کشد. در اين سوره، سخن از مردي مؤمن از خاندان فرعون است که ايمانش را پنهان داشته و در دفاع از موسي، ادله و براهين حق را بر فرعون عرضه مي کند و آنان را از عذاب قيامت برحذر مي دارد.

پس از آن که خداوند از خوار کردن کافران و ياري نمودن انبياء و مؤمنان در دنيا و آخرت سخن مي گويد، رسولش را به صبر بر آزارهاي قوم امر مي فرمايد. سپس نشانه هايي که در جهان هستي بر وحدانيت و قدرت خدا دلالت دارد، ذکر مي کند و سوره را با عبرت گيري از شکست و عذاب ظالمان و بيان اين که ايمان پس از مرگ سودي ندارد به پايان مي برد.

سوره " نور"

سوره نور صد و دومين سوره اي است که بر پيامبر نازل شد و در ترتيب کنوني قرآن بيست و چهارمين سوره است.

يکي از زيباترين و ژرف ترين آيات قرآني به نام نور، در اين سوره جاي دارد و از اين رو اين سوره به نور نامبردار است و به قولي؛ چون با بيان آداب، فضايل و تشريع احکام و قواعد، راه زندگاني اجتماعي را براي مردم روشن مي سازد، به نور موسوم گشته است.

سوره نور 64 آيه، 1316 واژه و 5680 حرف دارد و در شمار سوره هاي مدني است.

سوره با اعلاني قوي درباره تکاليف، حدود، آداب و اخلاق آغاز مي شود. سپس حد زنا، حکم زاني، حد اتهام زنا به ديگران و حکم اتهام شوهر به زن مطرح مي گردد. آنگاه داستان افک، که ماجراي سوء ظن به يکي از همسران پيامبر (ص) و تبرئه اوست، ذکر مي شود، سپس پاره اي از آداب به عنوان راههاي پيشگيري از گناه و گمراهي بيان مي شود، آدابي نظير: اجازه گرفتن از اهل خانه براي ورود به خانه، امر به چشم فرو بستن از نامحرم و از مواضع حرام، نهي از ظاهر کردن زينت و مواضع آرايش براي نامحرم و تشويق به ازدواج درآوردن عزب ها. آدابي که افراد جامعه مي بايد نسبت به رسول خدا (ص) رعايت کنند، از ديگر مسائل مطرح شده در اين سوره است. سرانجام، در پايان متذکر مي شود که آنچه در آسمانها و زمين است از آن خداست و او بر همه چيز آگاه است.

ارسال یادداشت جدید
نام:
عنوان:
BBCode:
پادداشت: