 هنري مشکل تنهايي در دانشجويان |
|
| صفحه اول |
| اخبار مراغه |
| آثار تاریخی مراغه |
| درباره مراغه |
| تصاویر مراغه |
| مشاهیر مراغه |
| نقشه مراغه |
| سایت های مراغه |
| جستجو |
| ارسال مطلب |
| تبلیغات در سایت |
| انتقادات و پیشنهادات |
| درباره ما |
| تماس با ما |
| اوقات شرعی مراغه |
| مرکز اطلاعات تلفن |
| قطار های مراغه |
| آب و هوای مراغه |
 |
| مشکل تنهايي در دانشجويان |
مشکل تنهايي در دانشجويان
تغيير و تحولات در دوره دانشگاه، مجموعه متنوعي از احساسات را در دانشجويان به وجود مي آورد. علاوه بر احساس هيجان و انتظار، احساس تنهايي نيز ممکن است وجود داشته باشد. تنهايي لزوماً به معناي تنها بودن نيست، ممکن است مدت هاي طولاني تنها باشيم و به هيچ وجه احساس تنهايي نکنيم. بررسي نحوه تجربه تنهايي در افراد ديگر، بهترين راه براي درک تنهايي است. در شرايط زير ممکن است احساس تنهايي کنيد:
- وقتي تنهاييد و راهي براي از تنهايي درآمدن به نظرتان نمي رسد. - به نظرتان مي آيد که دلبستگي هاي پيشين را نداريد. - با تغييراتي در زندگي خود روبروييد، محل تحصيل، شهر يا شغل جديد يا تغييراتي از اين قبيل . - به نظرتان مي آيد که هيچ کس در زندگي تان نيست که بتوانيد احساسات و تجارب خود را با او در ميان بگذاريد. - خود را غير قابل قبول، دوست نداشتني و بي ارزش مي دانيد، حتي اگر ديگران چنين درکي از شما نداشته باشند. درک نادرست درباره تنهايي تنهايي ممکن است به علت معنايي که از آن براي خود مي کنيد، عميق تر شود. به ويژه دانشجويان آماده درک هاي نادرست زير درباره تنهايي هستند: - تنهايي نشانه ضعف يا عدم بلوغ است. - اگر تنها هستم به دليل اين است که اشکالي در من وجود دارد. اين سال ها بايد بهترين سال هاي زندگي من باشد. - من تنها کسي هستم که چنين احساسي دارم. اگر اين درک هاي نادرست را باور کنيد، ممکن است به اين نتيجه برسيد که تنهايي نتيجه نقصي در شخصيت شماست. پژوهش ها نشان مي دهد که دانشجوياني که تصور مي کنند تنهايي نقص است مستعد اين مشکلات هستند: - مشکلات عميق تر در پذيرفتن خطرهاي اجتماعي، ابراز خود، آغاز روابط اجتماعي ، معرفي خود به ديگران، مشارکت در گروه ها و لذت بردن از زندگي . - مهارت کمتر در خود آشکار سازي، پاسخ دهي کمتر به ديگران، تمايل بيشتر به اينکه با بدبيني و بدگماني به درگيري هاي اجتماعي وارد شوند. - احتمال بيشتر در ارزيابي منفي از خود و ديگران و تمايل بيشتر به انتظار طرد از جانب ديگران. دانشجويان تنها، اغلب از احساس افسردگي، خشم، ترس و سوء درک شکايت دارند. آنان ممکن است به شدت از خود انتقاد کنند، فوق العاده حساس يا نسبت به خود دلسوز باشند، يا ممکن است از ديگران ايراد بگيرند و آنان را مقصر بدانند. وقتي اين مسايل روي مي دهد، دانشجويانِ تنها غالباً دست به اقداماتي مي زنند که اين احساس را در آنان پايدار مي سازد. براي مثال، بعضي از دانشجويان دلسرد مي شوند، ميل و انگيزه خود را براي درگير شدن در موقعيت هاي جديد از دست مي دهند و خود را از مردم و فعاليت ها کنار مي کشند. برخي ديگر، براي مقابله با تنهايي، خود را به سرعت و عميقاً با مردم و فعاليت ها درگير مي کنند بدون آنکه نتايج اين درگيري را ارزيابي کنند. اين افراد ممکن است بعدها خود را با روابط نامناسب يا تعهدات بي شمار نسبت به فعاليت هاي آموزشي يا فوق برنامه رو به رو ببينند. براي مقابله با احساس تنهايي چه بايد کرد؟ به جاي آنکه احساس تنهايي را نقص يا ويژگي شخصيتي غيرقابل تغيير بدانيم، بايد بپذيريم که احساس تنهايي قابل تغيير است. همچنين مهم است که بدانيم احساس تنهايي تجربه اي همگاني است. براساس نتايج يک پژوهش، يک چهارم همه بزرگسالان حداقل چند هفته احساس تنهايي رنج آوري را تجربه کرده اند و بروز آن در ميان نوجوانان و دانشجويان حتي بيش از اين است. احساس تنهايي به خودي خود نه پايدار است و نه بد. در عوض، بايد آن را نشانه يا علامت نيازهاي مهمي دانست که برآورده نشده اند. وقتي نيازهاي مهم برآورده نشده باشند، شما يا هر کس ديگري بايد دست به کار شويد. با تعيين اين که کدام نيازها در شرايط ويژه شما برآورده نشده است شروع کنيد. احساس تنهايي شما ممکن است ناشي از نيازهاي متعددي باشد. ممکن است ناشي از نياز به گسترش دوستي با محفلي از دوستان يا با يک دوست ويژه باشد. ممکن است نتيجه نياز به يادگيري، انجام امور براي خودتان، بدون دوستان باشد. يا ممکن است ناشي از نياز به داشتن احساس بهتر درباره ي خود يا نياز به ارتباط بيشتر با خود باشد. گسترش دوستي ها راه هاي متعددي براي برآورده ساختن نياز به دوستي وجود دارد: - به خود يادآوري کنيد که تنهايي شما هميشگي نيست. - در انجام امور معمولي و روزانه خود، به دنبال راه هايي براي برقراري ارتباط با مردم باشيد مثلا مي توانيد: - با ديگران غذا بخوريد. - در کلاس در کنار افراد جديد بنشينيد. - براي مطالعه يا انجام تکاليف خود يک همراه پيدا کنيد.  - خود را در موقعيت هاي جديدي قرار دهيد تا افراد جديد را ملاقات کنيد. در فعاليت هايي شرکت کنيد که واقعاً به آنها علاقه داريد. در اين صورت احتمال بيشتري وجود دارد که با افراد مورد علاقه خود ملاقات کنيد؛ افرادي که علايق مشترکي با آنها داريد. - از امکانات دانشگاهي استفاده کنيد. سازمان ها و فعاليت هاي دانشگاهي را شناسايي کنيد. براي مثال باشگاه ها، مراکز مذهبي، کانون هاي فرهنگي و ورزشي، مشاغل نيمه وقت و کارهاي داوطلبانه؛ درباره برنامه ها از کسي که بيش از شما در دانشگاه بوده است سؤال کنيد. - روي رشد مهارت هاي اجتماعي خود کار کنيد. روي شناخت ديگران و اجازه دادن به آنان که شما را بشناسند، تمرين کنيد. - براساس روابط پيشين ، روي افراد جديد قضاوت نکنيد. در عوض، سعي کنيد هر فرد را از زاويه جديدي بنگريد. - دوستي هاي صميمانه معمولاً به تدريج رشد مي يابند به طوري که افراد ياد مي گيرند احساسات دروني خود را با هم در ميان بگذارند.
- از شتاب در دوستي هاي صميمانه خودداري کنيد. از ديگران نيز چنين توقعي نداشته باشيد. بگذاريد دوستي صميمانه روند طبيعي خود را طي کند. - به جاي آنکه معتقد باشيد که فقط رابطه دوستانه با يک نفر مي تواند تنهايي شما را پايان بخشد براي همه دوستي هاي خود و ويژگي هاي منحصر به فرد هر يک از آنها ارزش قائل شويد. رشد خود خود را به صورت کل ببينيد. فقط به اين دليل که نياز شما به دوستي يا معاشرت برآورده نشده، نيازهاي ديگر خود را ناديده نگيريد. - تغذيه خوب، تمرين هاي درسي منظم و خواب کافي را دنبال کنيد. نگذاريد که تحصيلات، سرگرمي ها و ساير علايق به حال خود رها شود. - از اوقات تنهايي براي شناخت خود بهره ببريد. اوقات تنهايي را فرصتي براي رشد، استقلال و آموزش براي رسيدگي به نيازهاي عاطفي خود بدانيد. در اوقات تنهايي مي توانيد جنبه هاي مختلفي از خود را رشد بدهيد. - به جاي آنکه فقط وقتي با ديگران هستيد زندگي کنيد، از اوقات تنهايي خود لذت ببريد. از برخورد منفعلانه با موقعيت ها پرهيز کنيد. مطمئن باشيد که راه هاي مبتکرانه و لذت بخش فراواني براي بهره گيري از اوقات تنهايي وجود دارد. - در صورت امکان، از آنچه که در گذشته از آن لذت برده ايد استفاده کنيد تا راه لذت بردن از اوقات تنهايي خود را انتخاب کنيد. - وسائلي را که مي توانيد از آنها براي پرکردن اوقات تنهايي خود استفاده کنيد مانند ( کتاب خواندن يا گوش دادن به موسيقي) را در دسترس خود نگه داريد. - راه هاي به تنهايي انجام دادن فعاليت هاي جمعي را کشف کنيد مثلاً ( سينما رفتن). نظر خود را درباره فعاليت، از پيش تعيين نکنيد. ذهن خود را باز بگذاريد. به طور خلاصه، صرف نظر از اين که چه احساس بدي مي کنيد، خود را فردي تنها تعريف نکنيد. وقتي توجه و انرژي خود را به نيازهايي که معمولا مي توانيد برآورده کنيد متمرکز سازيد، وقتي ياد بگيريد راه هاي جديدي براي برآورده کردن نيازهاي خود بيابيد، تنهايي کاهش مي يابد يا حتي از بين مي رود. منتظر نمانيد تا احساستان شما را به پيش براند، حرکت کنيد. احساسات خوب بالاخره خود را به شما خواهند رساند. نياز به ياري بيشتر اگر پس از انجام اين توصيه ها، مشکل تنهايي هنوز باقي است، مي توانيد در فکر کمک هاي بيشتر باشيد. در اين باره، مشاوره هاي گروهي و فردي يا حضور در کلاس هاي آزاد پيشنهاد مي شود.
|
||||||||||||||
 |
 |
 |
 |
